خودتان را بشناسید و ترفیع بگیرید!!

نظریه‌ای مطرح‌شده که افراد در هر کسب‌وکار  «چرخه » ای را طی می‌کنند. یعنی هر فردی از شروع کارش تا بازنشستگی فرآیندهای یکسانی را طی می‌کند.

در سن ۲۰تا ۲۹ سالگی فرد در حال یادگیری فنون و آزمون شغل‌های مختلف است.در این دوره درواقع به دنبال پیشرفت‌های کاری و توسعه آن‌هاست.این زمان مهم‌ترین تأثیر را در انتخاب دوستان و روابط کاری داردکه تا پایان عمر باقی می‌مانند.

در سن ۳۰ تا ۳۹ سالگی در آنچه که تابه‌حال کسب کرده‌اند به زیرکی آگاه‌اند و می‌دانند نسبت به هم‌قطاران خود در چه جایگاهی قرار دارند.

در سن ۴۰ تا ۴۹ سالگی به‌جای اینکه برای دیگران کار کنند ،تغییر موضع داده و دیگران از آنها فرمان می‌برند.به‌راستی چرا برخی از افراد پیشرفت کندی دارند و یا همیشه دریک سمت باقی می‌مانند؟

در سن ۵۰تا ۵۹ سالگی با استفاده از مهارت‌ها و تجربه کاری دستاوردهای بزرگی نصیبشان می‌شود.درواقع  با کمترین فعالیت کاری، بیشترین کارایی را به دست می‌آورند درنهایت درآمدشان افزایش می‌یابد.در این دوره افراد زیادی به آنها روی می‌آورند تا از تجربیات و اطلاعاتشان استفاده کنند.

در دهه ۶۰ نیز  همچنان به‌عنوان مدیر در سازمان حضور دارند و یا اینکه بازنشسته شده‌اند.این مرحله مرتبط با دوره قبل است هرچه قدر در سن ۵۹-۵۰ سالگی بهتر از عهده کارها بربیایند ،ثمره‌اش را در دهه ۶۰ می‌بینند.

دلایل مختلفی وجود دارد که باعث می‌شود افراد در کسب‌وکار خود رشد و ترقی نمی‌کنند در اینجا به بررسی برخی از عوامل می‌پردازیم:

۱-چه قدر خودتان را می‌شناسید؟

شما در هر مرحله از دوران کاری خود باید نقاط قوت و ضعف خود را بشناسید و خود را با سایر هم‌قطارانتان مقایسه کنید.زمانی که کمبودهایتان را تشخیص دادید باید به دنبال رفع آن و کسب مهارت‌هایی باشید تا بتوانید خود را در سازمان بالا بکشید.اینکه منتظر باشید تا از شکست سایرین چیزی نصیب شما شود ،درواقع برای شکست کاری خود به انتظار نشسته‌اید.اگر بتوانید استعدادی که شمارا از سایرین متمایز می‌کند پیدا کنید،آنگاه جهش سریعی به‌سوی موفقیت برداشته‌اید.پس از همین لحظه استعدادهای نهان و آشکار خود را بشناسید و مهم‌ترین آن که باعث ترقی‌تان می‌شود را شکوفا کنید.

۲-به دنبال درآمد بالاتر باشید.

افرادی را می‌شناسم که در کاری مانند حسابداری مالیاتی تخصص ویژه دارند و در سازمان خود متمایز شده‌اند .این افراد هرگز به دنبال تغییر جایگاه خود نیستند و ترجیح می‌دهند همیشه با  میزان حقوق دریافتی در سمت خود ثابت بمانند و تحت هر شرایطی به بالادستان شکایت هم نمی‌کنند.چراکه می‌ترسند شغل و درآمد خود را از دست بدهند.این دسته افراد هر شرایط کاری سختی را قبول می‌کنند و به‌مرورزمان سرخورده می‌شوند.حتماً شما هم راجع به حال‌وروز این دسته افراد شنیده‌اید؟

۳-میانگین دوستانتان چند است؟

آیا تابه‌حال به دوستان و روابطی که دارید دقت کرده‌اید؟ مثلاً به اینکه درآمد افرادی که با شما رابطه دارند چه قدر است؟میزان تحصیلات و موفقیت‌های کاری آن‌ها چگونه است؟

اغلب افراد اهمیت این موضوع را نادیده می‌گیرند و متضرر می‌شوند.متأسفانه این مسئله بیشتر در سازمان‌های کوچک  که پیشرفتشان درگرو ارتباطات و روابط شخصی‌شان است، دیده می‌شود.این افراد هرچه سنشان بالاتر می‌رود همچنان به همان روابط باکیفیت پایین ادامه می‌دهند و درنهایت می‌بینند که همکلاسی‌هایشان و سایرین موفقیت‌های زیادی را کسب نموده و اینان همچنان در همان مرتبه باقی‌مانده‌اند.

اگر می‌خواهید بدانید که چه کسی هستید و در کجا قرار دارید و در آینده چه قدر پیشرفت خواهید کرد،بر روابطتان با دوستان، همکاران و ارباب‌رجوعان خود دقیق شوید.آنها به هرکجا بروند شما هم به آن‌سو کشیده می‌شوید.

Share Now

admin

پست های ارسالی توسط admin

Related Post

ارسال پاسخ به ما